INLEIDING THEO VAN DOORN

OVERZICHT LEESTEKSTEN

HOME

Een dilemma
Op weg naar het internaat
Internaat
Toneel spelen
Hongerliefde
Eten
Corvee
Hygine
Ziek zijn en beter worden
Bezoek
Terug naar huis
Bevrijd
De Klingens
Trui
V1
Weer op het internaat - Broeder Ulrik
De voetbalwedstrijd
Het laatste jaar van de Kweekschool
Vasten
Kermis
De keuring
Eindexamen

Doruske 3 - Leerling, kwekeling

Theo van Doorn

vignetleaf.jpg (789 bytes)

Vasten

Ik had net de leeftijd bereikt, dat ik moest vasten; niemand van onze klas hoefde dat. Nou was ik student en aan een student werd gemakkelijk dispensatie verleend. Maar onthouden moest ik me wel, immers de rector, die me dispensatie verleende, citeerde uit de vastenbrief van de bisschoppen: Onthouding van vlees in de vastentijd beteugelt, zoals de ervaring heeft aangetoond, de dartele lusten.

Deze onthouding had voor mij alleen maar voordelen: ik at dezelfde gerechten als de broeders, met dien verstande dat ik zoveel mocht eten als ik lustte; ik had immers dispensatie, de broeders niet. Als mijn klasgenoten zich bogen over enigszins ranzig spek, kreeg ik een gebakken of gekookt eitje; als zij bij de lunch weer hetzelfde kregen opgediend, werd mij een nieuwe haring, soms wel twee geserveerd. Mijn klasgenoten gunden mij dat wel, maar zichzelf waarschijnlijk ook. Om de vrede onder elkaar te bewaren, gaf ik n van hen de helft in ruil voor een boterham met pindakaas of jam. En bij het ontbijt, n bij de lunch, telkens een ander. Een waarachtige ruilhandel; ik hield tot ieders tevredenheid dat goed bij.

Hun woede-uitbarsting en die van andere studenten, kwam dan ook niet op mijn hoofd terecht maar op dat van de broeders. Op een morgen tijdens het ontbijt - waar het begonnen was, weet ik niet - werden de borden met ranzig spek tegelijk gegrepen en met een forse zwaai werd dat spek van het bord op de grond gekwakt. Broeder-surveillant stak wanhopig zijn handen uit zijn wijde mouwen en dan omhoog, terwijl hij uitriep: "Jongens, wat doe je me aan, hou er mee op." Maar niemand luisterde. De grote theekannen, de vorige dag schoongemaakt met vim en niet goed nagespoeld, werden geschud, zodat er een laag schuim op kwam, en de thee werd over de vloer gegoten bij het spek. Het was me een troep. "Ik krijg hier hopeloze problemen mee," schreeuwde de surveillant. Iedereen had veel met hem op, maar deze keer waren de broeders te ver gegaan. De leiding heeft wel begrepen, dat ze niets kon doen tegen een verzetsgroep van honderd man. De volgende dag geen straf, geen ranzig spek meer en geen schuimende thee.

 

vignetleaf.jpg (789 bytes)