INHOUD BAKEL
INHOUD FEEST
INHOUD LEED
HOME
AUTEURS
TEKSTEN
BRABANTS
INTERVIEWS
SPECIAAL

Print pagina

Zetfouten in "Vertesselkes"?

Het heeft er alle schijn van dat in de enige druk die er van "Vertesselkes" is uitgekomen een paar dichtregels zijn weggevallen, en wel in de liekes "De deur van de kerk van Baokel", "De kerk verdouwd", "De gemeenteraod van Baokel 1." en "De schildersrekening". De ontbrekende regels zijn met puntjes aangegeven en genummerd (1 t/m 5). Is er misschien iemand die toevallig de ontbrekende regels kent?

De feesten en partijen van vroeger
Stuur uw bijdrage aan: leed@brabantsdagblad.nl

Bakelse Feestliedjes - 7 De gemeenteraod van Baokel - Piet Heerkens
Uit de bundel 'Vertesselkes' (1941)
bezorgd door Ben van de Pol

DE GEMEENTERAOD VAN BAOKEL

 

1.

Dom Baokel had ok

'ne gemeenteraod;

de lejen die waren

wel dom, mar nie kwaod.

Eens hielden ze raod

in 't midden van Mert

en zaten te zaomen

rondom eenen herd;

mar 't vuur van den herd

wier ontzaggelijk heet

en al die lejen

die raokten in 't zweet...

er moes iet gebeuren

of 't waar al te laot,

den raod zu verschroeie!...

Jan Voets wies weer raod:

"We staopelen kaawe

klot op et vuur!"

Zoo gezeed, zoo gedaon,

en, is goeie raod duur,

.............................. (4)

hij is gd; inderdaod

et wier minder heet

veur den Baokelschen raod!

Mar de kaawe klot viet

weer vuur onderhaand

en den raod, ocherrem,

verbraandde pekaant;

de lejen die kregen 't

verschrikkelijk benauwd

en vroegen mekaar al:

"Waor zit toch de fout?

Hoe zulleme naaw aon

den vuurdood ontgaon?!"

Toen zagen ze 't hundje

van Jannen opstaon;

den beest lee z'n eigen

w wijer van 't vuur,

en heel den raod riep:

"Z moet et sekuur!"

En ze schoven de stoelen

'n end terug-huup;

en waar d'r concluzie

nie zuiver en stuup?

"Hoe wijer van 't vuur,

hoe minder stik-heet,

et is mar de kwestie

d ge d wt!"

 

2.

'n Jaor daorop waar

de raod weer bijeen;

en den herd wier weer werm:

ze verschroeiden d'r been;

mar ze waren de list

van den hond weer vergeten

en zaten miraokels

te braoien, te zweeten...

Goddaank zijn de boeren

van Baokel nie dom,

en ze zochten 'n afdoend

goei middeltjen, om

't gevaor van et gloeige

vuur te bezweeren

en daormee den braand van

d'r pooten te weeren.

Toen naam den brger

'n kloek besluit:

hij stuurde den booi om

de metseleer uit.

Frie Oomen die kwaam

al daolijk geloopen

en kreeg bevel om

den herd gaaw te sloopen

en in een-twee-drie-vier

eene nuuwen herd

te bouwen, 'nen herd

die zo werrem nie werd,

'ne nuuwen herd die

w wijer af stond...

Frie Oomen die daocht

aon 't verhaol van dien hond;

hij ha-g-et gespeld uit

den Helmondsche kraant...

Frie daocht: ze zijn hier

nie slim naovenaant!

Toen trok ie de stoelen

van al de lejen

'n end aachteruit,

zoo enkelde schrejen!

En 't holp, verdulleme,

de raod waar gered;

hij waar weer buiten

't gevaor gezet!

En 't jaor daorop is

dien slimmen Frie Oomen,

as wijze man in

den raod gekomen!

Zoo groeide de wijsheid

van Baokel mee 't jaor,

veural w betreft

d braandgevaor!

 

3.

Mar nog 'n jaor laoter,

daor zaat weer de raod

in d'eigenste kaomer

mee wijze praot,

om over 'n kwestie

geducht te beraoje;

mar 't vuur van den herd

begos weer te braoien

en enkelde lejen

verbraandden d'r pooi'...

Den brger wies raod:

hij stuurde den booi

om 'n groote kuip

en die liet ie gieten

vol mlk, zooas zij daor

de karnemelk hieten.

"Steek daor oe verbraande

pooten mar in!

'n Beter middeltje

kenneme geen!"

En 't holp as de foeter,

mar nao d baoje,

toen kossen die boere

verduld nie meer raojen

aon wie al die voeten

beheurden! - De pooi'

ha'n allemaal eendere

teene! - Den booi;

is toen bij den buurman

'ne riek gaon vraogen,

en kwaam er al gaa mee

zo'n ding aandraogen;

hij staak dien riek

in de kuip, en verdraaid,

et middeltje waar weer

heel slim en gehaaid:

de boeren die vulden

d'r eige pooi,

zo leelijk prikte

de riek van den booi;

ze trokken d'r eigenste

voeten weer vlug

uit de witte mlk

van de kuip terug!

 

En zeg naa dan nog mar:

"Dom Baokel! Dom Baokel!"

Ik zeg: 't is gelogen,

't is dom gekaokel!