CuBra
INHOUD HOPPEN- BROUWERS
HOME
NATUUR
AUTEURS
BRABANTS

Print Pagina
 
 

 

 

KEINDERPRAOT

 

(In een mengeling van de dialecten van Westerhoven en Valkenswaard)

 

Frans Hoppenbrouwers

Winter 2013

 

ZMMERS

 

't Lkt hst n'n vergten drm,

d speule in en bij de strm,

zlang die gloeiig hte zon

'r dag nao dag te stme ston.

Wa poelieje en ptjebaoie

of emmers vol rivierzand laoie

um 'nnen breg van te maoke

zd de strm verstopt zow raoke.

En vur d'n td die dan nog restte

ginge we fkes mskes pste,

dur ze, as chte wtterratte,

mee haffels wtter nat te spatte.

Tot we voldn op his n ginge,

d'n honger zaot al wa te wringe.

Lichtelijk wochtte ons daor dan

'n laog nuw rpel in de pan.

Ik zou d nooi hebbe gemist,

'n pan nuw rpel war 'n fist,

krk as d speule in de strm.

't Lkt hst n'n vergten drm.

 

 

WIJNTERS

 

In vorse snw rre ravotte,

de ku durdringend in oew botte.

Toch tgerekte vreugdekrete

en van gin stoppe wille wete.

De ijsbaon lag 'r blinkend bij,

schn koppels schtste zij n zij.

Die baon war enkel vur de grte,

wij kltte mr wa n op slte.

k slibberde we op de straot.

In onzen bik wier 't rap laot,

zod we mr op his n deje:

enkel plezier, hst niks geleje.

Ons moeder hai de rpel gaor,

en makte veul petazzie klaor.

As wolve viele we dan n,

ze war z leeg die grte pan.

De kachel loeide in de schuw

en niemes hai 't toen nog ku.

Ons moeder stopten ons in bed,

d'n ursten drm was mee n zet.

 

 

BESCHIT MI MISKES

 

't Was dik zat beschit mi miskes,

bij vurkeur in de klnste hiskes.

Ze hn daor nie de minste hinder

van wir 'n kiendje meer of minder.

D'n tiende was amper 'n jaor

of d'n llefde zat al klaor.

't Was nog krk nie alle wke,

d we kiendje ginge kke.

We zage 't mrmel in de weg

en 't begon, 't grt geleg:

't is 'n wonder van 'n kiendje.

't Is 'n mske, zeg mr Mientje.

Zeg nou 't kiendje mr gedag

en d 't rap grt worre mag.

Ons moeder mee de krommen rem,

zo hield't in de brt wa wrem.

Ze was mistal k dik tevreje,

as wij 't wir hil stillekes deje.

Dan krege we beschit mi miskes,

't mist nog in de klnste hiskes.

 

 

BEWAORSCHOOL

 

As kiendje van 'n jaor of vier

belfden ik 't schoolketier.

Nao al d zitte in die banke

kon ik 'r dik bekant van janke

wanneer ik bite in de zon

vur fkes vrijt speule kon.

In zeg 't, nog gin hil ketier

hadde we dan volop vertier.

Mr al te rap moes ik n binne

en kon 't lije wir beginne.

Knippe, plkke en liekes zinge,

ammel van die dooi, saai dinge.

Veul liever keek ik dur de rite

n de beum en de vogels bite.

Ik liep hier tegen unne muur,

ik was 'n keind van de netuur,

d altij mr n vrijheid zocht

totd 't wir 's bite mocht.

Ik ben daor enkel mr bewaord.

D heb ik gr wir ngekaort.

 

 

LIRRE LZE

 

Zoas d toen gewnte was,

ging ik dur n de urste klas.

Dur alle letters n te wze

leerden ik hst van eiges lze.

Ik geleuf d d 't schnsten is

d me ooit al overkommen is.

't Hi mij altij deugd gedn

d t'r ooit letters zn ontstn.

Z hai ik in m'n alling lve

veul vurdeel van 't kanne schrve.

'Strak verlsde hil oew verstand',

zee ons moeder as ik de krant

wir 's van veur nor aachter las.

Was ik soms van 'n ander ras?

D toen de basis wier geleed

vur alles wa ik denk en weet,

d is vur mij nie mir de vraog:

ik ls en schrf nog alle daog.

Dus zeg mr d de urste klas

vur mij 'ne goeien umslag was.

 

 

D'URSTE KEMUNIE

 

Ik hai 'n gf kemuniefist,

of heb ik me daor in vergist?.

Al weet ik 'r nie veul mir van,

't lft toch nog z meej en dan.

Peter en meter kwammen n,

um mee ons n de mis te gn.

Opoe en opa van wirskante,

tw ms weet ik nog en 'n tante,

mr hil de rst is me ontgn.

'n Schn, nuw pkske kreeg ik n.

De kerk zat al hst himmel vol.

Ik kende m'nnen ige rol

hil ged en 'r ging niks verkeerd.

Ik hai m'n zaakjes ged geleerd.

De stoof wier lekker opgestkt,

ons moeder hai wir ged gekkt.

Ik kreeg van alleman wa gld,

ik heb 't dik zat naogetld.

't Was 'n rijk femiliefist,

ik hai 'r nie gr langs gevist.

 

 

KEINDERANGSTE

 

Op 't middernaachtelek uur

'ne zwarte schaduw op de muur

en wa geritsel onder 't bed,

daor heb ik trillend op gelet

as ik nao unne kaoien dag

van alteraotie wakker lag.

M'n bruurke joegde nie op stang,

die was van hl noch duvel bang.

Ik hai al rap 'n slcht gewete

as ik erges n hai gezete.

M'n bruurke zat 'r nie z mee,

wa de pestoor d'r k van zee.

Al biechtend hittie nooit vertld

hoe 't 'r echt mee was gestld.

Mr ik beleed dan braaf m'n zonde

die vorts plchtig wierre ontbonde.

M'n bruur was van 'n ander ras:

'Of ik soms gk geworre was.'

As kiendje was ik hil rap bang,

't donker joeg me al op stang.

 

 

SNUUPKES

 

Wor snoepte we as keinder van?

nlaoisels t de puddingpan

en kermeskrskes n de heg

of vorse zrring langs de weg.

'Ne vinger in de sikerpot

d mochte nie, k nie van God.

Ons moeder hai 'n kuukjestrommel

en onderin zat dik wa rommel,

'n hupke krmmels, zogegeed

en hij die vindt, is hij die eet.

Mr sommers was 't potvertre,

sikerappel en jutepre,

rbezies, rooi en witte besse

vol sap um oewen dorst te lesse.

De wijnters warre mistal schraol,

'n zonder zt mr kaol verhaol.

En sinterklaos kwam mi de boot,

z'n zakke vol mi ppernoot.

Ik von 'r hillemal niks n.

Kerskransjes nog en't was gedn.

 

 

MISDIENER

 

Alzelve vrg opgestn:

't hi me nooit gin kaod gedn.

't Was 'n hil schn erebntje,

al gaf 't nie veul in 't mndje.

Bij brlleft en begraffenis

dokte die mense nogal 's.

Mr vur de rst was't rremoei:

noem slaop en ku mr groeien toei.

Ik hurde mistal bij de brave

en deej 't dus mi overgave,

d diene van de urste mis,

al was't nooit 'n belvenis.

Wa hil uw vrouwkes in 't zwart,

daor ging die mis dan mi van start.

k de pestoor was al op jaore,

al zouw ie 't nog hil lang klaore,

want de pestoorsmeid hiel 'm kort.

De pasterie leek wl 'n fort,

daor voerde zij alln 't woord:

vandaog wurt hier niemes gestoord.

 

 

VEUGELTJES ZKE

 

Van marhanne, kster en kraai

kreegde 'n hil fesoenlek aai.

Dik hadde w'r 'n twintig van,

die sloege we vlot in de pan.

k de aaier van il en dif

bakte mee in de malse strif.

Van vinken en van d klin grut

wiste we, min en meer, 't nut.

Die nesjes liete we mi rust

en d deeje we hil bewust.

't Blaauwpeperke legt 'n aai

d blaauw is as de lucht in mai.

D van de dif is haogelwit

hoewl 'r dik wa vil op zit.

D van d'n il is kogelrond,

d van de klter nogal bont.

Van vogels wouw ik alles wete.

Durum heb ik nooit stil gezete

en hil veul vur oe opgeschreve,

mist dur de moedertaol gedreve.

 

 

SINTERKLAOS

 

Ik heb 'r nooit wa n gemist,

't was vur ons k nie z'n fist.

'ne Sinesappel, ppernote,

en as 'r nog wa overschote

hil meschien 's 'n sikerbisje.

't Was 'n rremoeiig fisje.

Z flak nao d'n rlogstd,

wou die goeie man niks kwt.

'nnen Borstrok of 'n par zokke,

durvur wou ie nog wl 's dokke.

Vur spulged hai ie nooit 't gld,

z warde hil gaauw tgetld.

As ik d tegesworrig zie

dan geleuf ik m'n ge nie.

Dŕ moete batterijen in

anders is 't vort te min.

En wa 't kost d zien we wl,

gewn is nou nie mir in tl.

Ze doen vandaog d'n dag mr raok.

Is d vur jong wl in d'n haok?

 

 

BERREWREK

 

D'r was altij wl et te doen,

hlepe deede t fesoen

en mistal k umd 't moes:

ge hd wir ginne goeie smoes.

We warre nog mr van die aope

toen we al hielpe rpel raope.

Op bij oew knies in 't zand

goide we rpel in de mand.

'n Gruupke was dan bij mekaor,

en saome spulde we 't klaor.

As we z re han vortgedn

kwam de boerin meej te n.

Hil dik was 't dan boerrebrd

en van die ham mi wit en rd.

We schaften onder 'nnen eik

en vuulden ons vur fkes rijk.

Nou rooie ze mi 'n mesjien

en d is nie um n te zien.

't Moet vort ammel in 't grt,

en ginnen td vur ham en brd.