Frans van Gssel

Bosch-beevert

 

De maond mij gift aalt en zeker vruger unne strmloop naor alle meugelijke beevertplaotse, wor Bosch-beevert meej een van de drukste is. Z gaauw de mijmaond is begonne drije de beeverte naor Den Bosch op volle toere en zit sondessmires de St.Jan kijvol m beevertgangers afkmstig it alle richtinge van de Meierij. De mense komme te voewt, m de fiets of w tegesworrig ook vort heel gewoon is m d'n auto.

Merinus Piete en Jan van Kriesjes, twee traow kerkgangers, ware van huisit jorlijks in de mijmaond vaaste beevertgangers naor O.L.Vr van Den Bosch. Laoter in 't beevertseizoen gonge ze dan nog m de Hllige Femilie of de Congregasie naor Haondel, Kevelder of Haakendover.

Merinus kos z'n ige nog goewd hrinnere dttie m z'n vadder, s jungske van 'n joor of zeuve vur d'n uurste keer mee mog naor Bosch-beevert aachter op de fiets. Hij ston d Jan van Kriesjes te vertelle op 't kerkpleintje toen z'uit de kerk kwame nao de Mis van elf uurre.

"Jan, s d'n dag van giest're weet ik nog d ons moeder 't 'r de hil week over ha. D waar w, ikke m ons vadder aachter op de fiets meej naor de St.Jan.

Saoteressaoves makte ons vadder z'n fiets klaor en liep ammel wengeldeweer sof ie m men weet-ik-waor naor toew moes. Hij zrgde d de voewtsteune goewd vaast zate en knupte 'n kussentje op de pakkedrager waor ik dan op moes gaon zitte. Veul stelde d nie veur want bt afstappe vuulde ik heel duidelijk de afdrukke van de sple in bij m'n bille. De baand wiere naogekeke of ze hard zat ware opgepompt en s dan alles klaor ston vur d'n volgende mirge, gonge al bteds de wllvers op de vensters.

Bteds naor sondessmires moese we wir vruug it de virre. Um half zes wier ik wakker gemakt dur ons moeder en um zes uurre reej ons vadder aon m men aachter op de fiets, m de slaop nog half in m'n ooge, naogezwijd dur ons moeder die ons nog nao riep of we soms niks vergete han.

't Waar unnen hille trap vur ons vadder zonder iets in z'n lijf, w traowes ok vur men telde, want we moese bij nuchter blve umd we in de Mis te

k'mmunie zn gaon.

Efkes nao 't lie van 't half uur ware we in de Triniteitstraot waor ons vadder b Strang z'n fiets stalde. 't Is tege zeuvene s we same over de Parade loope en de St.Jan binnegaon. Jonge, jonge, wn groote kerk waar d. Dor kos die van ons wel twee kirres in. Hillemaol veur in de kerk en lling in de bloeme verlicht dur wel honderde karse ston O.L.Vr. te pronke. 't Makte znne indruk op men d'k m'n ige bekant nie mer drfde te bewege. Wor toch al die mense vandaon kwame die al in de kerk zate wies ik nie, mar ik ha d'r nog noit zveul b mekare gezien Wn belevenis.Van bidde is toen nie veul tercht gekomme weet ik me nog te hrinnere.

Nao de Mis die 'n dik uur geduurd ha, zin ons vadder dttie vort honger ha. Vurral gekrege netuurlijk van 't fietse m men 'r aachter op. Erres in 'n kefeej veur in de Hintemerstraot bestelde'n ie vur z'n ige koffie en vur men limmenade.um 'r de meejgebrochte bt'ramme b op te kunne eete. Toen we die weggewerkt han vroeg ie of ik miskien nog 'n worstebreujke luste. Ik zin door nie nee op d begrepte, alhoewel ik nie krk wies w of d eigelijk waar 'n worstebreujke. Efkes laoter kmt unne menheer, lling in 't zwart gekleed, ons twee burdjes brenge m vur ieder twee worstebreujkes 'r op.

Ik viet 't n in m'n haand en beet 'r 'n stuk af. W waar d nou?

"Vadder," zin ik heel zachjes dt 'n aander nie kos heure, want 't waar ontzettend druk int kefeej, "kek nou toch, dor zit worst in" Hij skoot z in zunne laach dttie z'n ige bekant verslikte in z'n worstebreujke en z: "Ja jungske drrum hite ze ok wrstebreujkes." Ik moet zegge Jan, d ze me goewd gesmakt han. Ja, wies ik veul over worstebreujkes. B'ons thuis kwame die dinger noit op toffel.

s we driej ketier laoter wir op huis aon doewn en 't drp binnerje, is de leste Mis haost of heel aon de gang."

Jan ha z aondachtig naor 't beevertverhaol staon te luist're dttie nie ins geheurd ha d d'n aachterbaand van z'n fiets zuutjes leeg ston te loope en moes zdoende dizze keer m de fiets aon de haand naor huis toew. Miskien unne skraole trst, mar och 't waar toch zondeg en ha d'n ted aon z'n eige.